مقدمه: نوشتن یک برنامه کامپیوتری برای محاسبه متوسط دوز جذبی غده ای در ماموگرافی برای ماموگرامهای با هدف - فیلتر Rh-Rh و محاسبه سریع و دقیق دوز برای وضعیت های مختلف است.مواد و روشها: در این پژوهش، با استفاده از پارامترهای محاسبه شده توسط زوبل-وو، یک برنامه برای محاسبه دوز غده ای ماموگرامهای با هدف - فیلترRh-Rh  به زبان فرترن نوشته شده است. این برنامه کامپیوتری، دوز را برای ماموگرامهای با هدف - فیلتر Rh-Rh و به ازای پارامترهای ورودی: ولتاژ بر حسب کیلو ولت، ضخامت نیم لایه اشعه ایکس بر حسب میلی متر آلومنیوم، ضخامت پستان بر حسب سانتی متر، و کسر غده ای بافت پستان محاسبه می کند.نتایج: تغییرات متوسط دوز جذبی غده ای بر حسب ولتاژ لامپ اشعه ایکس دستگاه ماموگرام به ازای ضخامت پستان cm5، ضخامت نیم لایه 0.35 میلی متر آلومنیوم، و برای مقادیرمختلف g محاسبه شده است. همچنین نتایج مربوط به تغییرات متوسط دوز جذبی غده ای به ازای یک رونتگن تابش بر حسب درصد غده ای بافت پستان برای ولتاژ 28 کیلو ولت، 0.387 میلی متر آلومنیوم و ضخامت های مختلف پستان ارائه شده است.بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش در توافق بسیار خوبی با نتایج محاسبات بون و تجربی گینگلد و همکارانش است. همچنین این برنامه سریع، دقیق و ساده برای کاربر است؛ که می توان از آن برای بهینه سازی دوز تابشی در ماموگرافی استفاده کرد.

وجودشناسی عرفانی، یکی از اساسی ترین مسایل مهم عرفان نظری محسوب می شود. عرفا، زمانی که از وجود مطلق سخن می گویند، منظور و مرادشان خداوند است. بی شک مهم ترین اندیشه های عرفانی سید حیدر آملی و امام خمینی را می توان در نظریات آنان در باب وجودشناسی جست و جو کرد. سید حیدر، از عرفای قرن هشتم، متاثر از آرای ابن عربی بود و امام، تحت تاثیر تفکرات صدرالمتالهین شیرازی. این جستار با روش توصیفی-مقایسه ای به شرح و بیان وحدت شخصی وجود، وحدت سنخی وجود و وجود مطلق پرداخته و در پی یافتن پاسخ به این مسیله است که در آرای وجودشناسی این دو عارف شیعی، چه نکات اشتراک و تفاوت وجود دارد؟ سید حیدر به پیروی از ابن عربی معتقد به حقیقت واحده شخصیه ذومراتب است و تشکیک را در ظهورات می داند، وی ضمن ارایه دلایل سه گانه ای برای وجود مطلق، قایل به اطلاق وجود می باشد. از سوی دیگر امام خمینی نیز، به کارگیری مطلق وجود را به جای وجود مطلق ناشی از خلط میان مفهوم و مصداق می داند. وی به تبعیت از ملاصدرا، به تشکیک خاصی و تشکیک در مظاهر قایل است. سید حیدر معتقد است مسبوقیت وجود مقید به وجود مطلق است؛ در حالی که امام، قوی ترین دلیل اثبات اطلاق وجود را عینیت ماهیت حق با وجود می داند.

ایمونوگلوبولینها نیز مانند سایر پروتئینها در بعضی شرایط می توانند پایداری خود را از دست داده و به مولکولهای تجمع یافته محلول و یا غیرمحلول فاقد فعالیت بیولوژیک تبدیل گردند. هنگامی که این ایمونوگلوبولینها به عنوان فرآورده درمانی مورد استفاده قرار می گیرند، تشکیل تجمع مولکولی یا کاهش فعالیت بیولوژیک می تواند عواقب خطرناکی را به همراه داشته باشد. بنابراین تعیین ساختار شیمیایی محیط که باعث پایداری ایمونوگلوبولینها می شود، در صنایع داروسازی از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف از انجام این مطالعه، دستیابی به فرمولاسیون Anti-D IgG به عنوان یک داروی تزریقی، با استفاده از بافرها و عوامل پایدار کننده متعدد بود. بنابراین بعد از تخلیص Anti-D IgG این پروتئین در مرحله اول در بافرهای مختلف شامل سیترات (pH=4.5)، استات (pH=5.5) و فسفات (pH=6.5,7.5) با مولاریته های 100Mm,50Mm,25Mm,10Mm فرموله شد. Anti-D IgG آماده شده در بافرهای فوق به مدت چهار ساعت در 57 درجه سانتیگراد قرار داده شد و سپس ترانسمیتازس در 580nm بررسی گردید. در بین بافرهای فوق Anti-D IgG در بافر استات با غلظت 10Mm دارای بالاترین پایداری بود. در مرحله بعد پایدارکننده های گلیسین، پلی سوربات 80 و مانیتول در غلظتهای مختلف به بافر استات ph=5.5، 10Mm حاوی Anti-D IgG اضافه شده و مانند مرحله قبل پایداری فرآورده در 57 درجه سانتیگراد به مدت 4 ساعت بررسی شد.در بین 16 فرمولاسیون تهیه شده، فرمولاسیون حاوی M0.3 گلیسین و 0.1% پلی سوربات 80 (v/v) و 7% مانیتول (w/v) دارای بالاترین پایداری برای Anti-D IgG بود. سپس پایداری این فرمولاسیون بر اساس فعالیت بیولوژیک Anti-D IgG مطابق استانداردهای فارماکوپه انگلستان بررسی شد. بر اساس نتایج به دست آمده، Anti-D IgG فرموله شده در شرایط فوق الذکر بعد از نگهداری به مدت 28 روز در 37 درجه سانتیگراد، فقط به میزان % 0.25±9.57 از فعالیت خود را (نسبت به مقدار اولیه) از دست می دهد. بنابراین می توان نتیجه گیری نمود که فرمولاسیون فوق می تواند جهت پایداریAnti-DIgGبه عنوان یک فرآورده داروئی تزریقی مورد استفاده قرار گیرد.